blog
De wikonomie

De wikonomie

In de loop van de jaren heb ik met anderen een concept ontwikkeld om meer samenwerking tot stand te brengen tussen professionals in buurten (welzijn, zorg, onderwijs, politie enz.), maar vooral tussen professionals en bewoners. Je begint met een grof idee dat zich gaandeweg verfijnt tot een werkwijze die in een betrekkelijk korte tijd meer leefbaarheid voor een buurt oplevert.

Vandaag sprak ik erover met een oud-collega met wie ik in 2008 in een mum van tijd Buurtalliantie op de kaart zette. Nu Buurtalliantie binnenkort ophoudt, nam ze aan dat het concept vrij kwam en ik er als een van de geestelijk vaders de markt mee op kon. Ik dacht er gewoon aan het concept vrij te geven aan alle gemeentes, voordat een of meerdere adviesbureaus er de hoofdprijs voor gaan vragen. Ik ben namelijk voor wikonomie. Kennis moet gratis beschikbaar zijn voor iedereen. Een prijskaart aan kennis hangen houdt de boel onnodig lang op.

Er is al veel gratis kennis en technologie in Nederland verkrijgbaar. Denk bijvoorbeeld aan wikipedia of Skype. Maar het fenomeen breidt zich gestaag  uit. Neem de weekendscholen waar rechters, artsen, filosofen en kunstenaars aanvullend onderwijs geven aan kinderen die vanwege hun achtergrond en omgeving nauwelijks gestimuleerd worden voor deze beroepen te kiezen. Of de Repair CafÄ—'s waar handwerkers en techneuten (m/v) hun buren leren hun eigen kapotte spullen te herstellen.

Hoeveel wikonomie is er inmiddels? Hoeveel mensen werken er niet met plezier in? Daarom denk ik, die werkloosheidscijfers, ze geven niet het volledige beeld. En ik vraag me af, is het een ramp als ons bruto nationaal product een onsje minder weegt? Is dat niet ook het gevolg van die langzaam groeiende sympathieke wikonomie?