blog
Een Nationale Robin Hood

Een Nationale Robin Hood

En weer hebben we een bank gered. Niet dat het volk van Nederland er op zat te wachten. Want de drie miljard die we voor de redding van die bank hebben moeten neertellen zullen we weer ergens anders vandaan moeten halen. En we zijn vanwege eerdere bankproblemen juist net met heel veel pijn en moeite bezig een veelvoud van drie miljard uit de samenleving te trekken. Wat gaan we dus nu weer opofferen?

Wie afgelopen weekend de temperatuur van Nederland bij de bakker, slager of buurtsuper peilde, kon het met eigen ogen waarnemen: koorts. Niet van die lekkere koorts waar je op wegtript, maar van die chagrijnige, naar woede neigende rotkoorts. Algehele teneur onder het volk: er zal wel weer een of andere onderzoekscommissie worden ingesteld die over twee jaar en miljoenen euro's verder tot de conclusie komt: vastfout, meer toezicht!

In welk jaar hebben we vastgoed ook alweer gelegaliseerd? Wat een vergissing! Überhaupt, vastgoed, wie heeft dat woord ooit bedacht? Vastgoed loopt als een rode draad door alles wat fout gaat, hier om de hoek, daar in de samenleving, een stuk verderop in de wereld. Ik heb het dan over plinten die in winkelstraten leegstaan omdat de vastgoedjongens veel te veel pacht vragen aan startende ondernemers. Ik heb het over de kastelen van zorgbestuurders en de Maserati's van corporatiedirecteuren. Ik heb het over het failliet van Spanje, waar een vastgoedzeepbel de totale samenleving heeft ontwricht.

Nergens zijn zijn en schijn zo met elkaar verstrengeld als in de wereld van het vastgoed. De waarde van kantoren, huizen en tunnels (bouwfraude, weet je nog) blijkt achteraf helemaal niet de echte waarde te zijn. De waarde van de CEO's die vastgoed verhandelen, die krankzinnige marktconforme salarissen en bonussen die ze jaarlijks opstrijken, ze blijken hun bedrag helemaal niet waard te zijn.

De commissie zal volgens pessimisten over twee jaar ook concluderen dat de verantwoordelijken voor dit zoveelste debacle niet gestraft kunnen worden. Dat ze hun miljoenen, villa's, stallen, jachten en juwelen gewoon mogen houden. Je kunt hun kurken bij wijze van spreken al horen knallen. Onverteerbaar!

Twee weken terug was ik in Capelle aan den IJssel in een aandachtswijk waar veel zichtbare en onzichtbaar armoede is. En we praatten er met bewoners en buurtwerkers over het belang van een Speel-o-theek, waar kids voor een symbolisch bedrag tweedehands speelgoed kunnen lenen. Die Speel-o-theek staat vanwege de huidige en aanstaande bezuinigingen onder druk. Waar hebben we het over? Een Melkertbaan-salaris.

Alles wat echt van waarde is, is kwetsbaar. Die Speel-o-theek moeten we dus met zijn allen overeind houden! Daarom stel ik voor dat we een Nationale Robin Hood aanstellen. Iemand die onterecht verdiend vastgoedgeld weghaalt en investeert op plekken waar het nodig is. Bijvoorbeeld in Capelle aan den IJssel. Bijvoorbeeld in de aanschaf van Lego, zodat kinderen die altijd alleen maar jammerlijk naar die gekleurde blokjes hebben kunnen staren, nu hun bouwfantasie de vrije loop kunnen laten gaan.

Ik heb nog geen gezicht bij onze nationale Robin Hood, maar op een of andere manier zie ik steeds het silhouet van een vrouw voor me.